24 februari 2006

en dan val je

kijk je staat al op en je wekker maakt lawaai en als je door het raam kijkt schijnt de zon of toch heel even en je maakt jezelf weer wijs dat het weer een mooie dag wordt maar eigenlijk besef je dan dat je liegt tot alles weer in elkaar stort en de wereld stopt met draaien en er niemand niemand niemand om je geeft terwijl je zelf niets liever wil en dan komt de nacht nog en god mijn god wat duurt die vreselijk lang.

kougevoel

in mij is niet meer te zien
niet meer dan dovend vuur
en rollend langs m'n ruggengraat
paniek van lange duur
-
klein vergeten kougevoel
mijn feest is afgelopen
en jou mijn liefste heb ik
in goedkoop gelag verzopen
-
zo blijf ik achter hier alleen
mijn lege vrienden nu van glas
en een gefluisterd lied van toen
je nog met mij gelukkig was

23 februari 2006

wat over mezelf dan

Wat voel ik juist?
Verliefdheid dacht ik eerst maar nee dat is onzin.
Of toch?
Nee hoor, zij ziet mij zelfs niet.
Niet hoe ik dichtklap als ze voorbijkomt en de wereld stilstaat dan.
Niet hoe ik uren naar de woorden zoek maar ze komen niet en dan is ze weer weg.
Niet hoe ik in tweeën breek als ze met iemand anders praat en als hij haar doet lachen.

Wat voel ik dan?
Niets waarschijnlijk dat niet overgaat.
Maar pijn dat dat doet.

14 februari 2006

zelfportret

Ik ben niet altijd zo hoor.
Soms doe ik heel anders.
Ik ben een idioot.
Het is geen cynisme, het is een strohalm.
Krampachtig vastklampen en hopen
hopen dat het niet gaat waaien.
De laatste lege loopgraaf
in een slagveld vol kanonnen.
Clown met geschilderde glimlach.
Afwezig.
Ik ben een idioot.
En dingen die ik voel, waar geen naam op staat.
Het kan niet hoor.
Nooitnooitnooitnooitgedaan.
Voel je wat?
Ik ben soms anders.
Soms droom ik van huizen en wat daar gebeurt.
Of van een meisje dat ik ken maar niet genoeg.
En haar ziel is mooi en ook haar ogen.
Ik ben een idioot.
Soms droom ik van een circus.
Maar dat heb ik nooit gedaan hoor.

09 februari 2006

negatief













Een negatief van een mislukte foto uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Niemand weet wat er had moeten opstaan, maar mooier dan dit zou het ongetwijfeld nooit geweest kunnen zijn.

30 januari 2006

lief

In mijn hand mijn hart gebroken,
al mijn pijn onuitgesproken.
Wondes die ik kreeg van u.

Maar al ligt mijn hart gebroken,
door mijn hoofd blijft immer spoken.
Immer spoken ’t beeld van u.

’t Beeld van liefde pas ontloken,
voor ’t gemak nog wat verdoken.
Wachtend op een woord van u.

Is alles wat moest zijn gesproken
en daarom door mijn hart gestoken,
door mijn hart een mes van u?

24 januari 2006

nacht 3: fanfare

we zouden vallen
allebei en tegelijk

op drie

en twee vielen er
wij met ingehouden adem
ik traag en jij traag
vielen we door
heel de nacht door
we vielen door de nacht
we vielen door
heel de nacht

nacht 2: tijdsein

vallen lukt niet
niet in slaap
wakker lig ik
en starend lig ik
op mijn rug lig ik
en starend lig ik
starend naar 't plafond
staren en wachten
jaren en nachten
tot het plafond begint te spreken
lig ik wachtend op een teken
wachtend starend naar 't plafond

nacht 1: breekpunt

ik herinner me
de nacht nog

toen ons huis viel
en steen voor steen
naar beneden kwam
die allemaal landden
op mijn lijf

die nacht toen
stopte met staan
wat gebouwd was
en eindelijk leek
op van ons was

die nacht
herinner ik me nog

23 januari 2006

vlinders 2

nog tranen laten wil ik niet
maar af en toe gebeurt het
dat ik zo even adem
en dat ik dan aan jou denk
dan sterf ik van verdriet

19 januari 2006

indefinitely yours

i want that one! (love, nothing else)

god you are annoying
god you are a pain
i really want love you
but my mouth stays shut, again