ik breng geen vreugde door mijn komen
geen plezier in mensenharten
en heb ik dan een keertje dromen
dan zijn het steevast zwarte
29 september 2006
27 september 2006
21 september 2006
het slepen, het slepen, het slepen van dagen
als ik slaap dan droom ik niet
niet dan van jouw weggaan
je slaapt waarschijnlijk elke nacht
en denkt niet aan mijn blijven
mijn tasten nu in pijn en donker
waar ik diep in ben gevallen
maar blijven is niet meer aan mij
niet meer in deze dagen
niet langer zonder samenzijn
niet meer dan slechts in bloed
niet dan van jouw weggaan
je slaapt waarschijnlijk elke nacht
en denkt niet aan mijn blijven
mijn tasten nu in pijn en donker
waar ik diep in ben gevallen
maar blijven is niet meer aan mij
niet meer in deze dagen
niet langer zonder samenzijn
niet meer dan slechts in bloed
20 september 2006
psalm
it's lonely here
the room is black
I'll run away
I won't come back
don't cry for me
shed not a tear
I don't deserve it
I'll disappear
the room is black
I'll run away
I won't come back
don't cry for me
shed not a tear
I don't deserve it
I'll disappear
17 september 2006
prayer for nobody anymore
this lonely boy is in a rut
perhaps a suicidal nut
and everytime I am alone
it's always cut, cut, cut
I'll write another story soon
a story with a twist
I'll write it with a razorblade
in blood across my wrist
perhaps a suicidal nut
and everytime I am alone
it's always cut, cut, cut
I'll write another story soon
a story with a twist
I'll write it with a razorblade
in blood across my wrist
15 september 2006
The poor boy who could not smile anymore.
He was, at first sight, an ordinary boy
with friends, family and hobbies, the lot.
But though he looked normal, he knew little joy.
For laughing, even smiling, was one thing he could not.
Yet once, years ago, smiling for him wasn't hard.
He was so in love then, that he smiled all the day.
But one day the girl not only broke his heart
but also forever took his happy face away.
Even those few times he felt happy inside
his facial expression was always so sad
that everyone who saw him asked him who died.
It was that misunderstanding that drove the lad mad.
For his friends over time all got depressed
and soon disappeared, leaving not a trace.
Causing the boy to become maniacally obessed
with putting a smile upon his sour face.
All day and all night he tried and tried more
using all he could find, from make-up to paint,
'til his lips and cheecks were bruised and sore.
But despite all his efforts, a real smile it ain't.
Sick of his sad and lonely life, he decided to flee.
And with the gun in his mouth, he blew off his chin.
Oh, how happy he would have been to see
he now pushed his last breath past a beautiful grin.
with friends, family and hobbies, the lot.
But though he looked normal, he knew little joy.
For laughing, even smiling, was one thing he could not.
Yet once, years ago, smiling for him wasn't hard.
He was so in love then, that he smiled all the day.
But one day the girl not only broke his heart
but also forever took his happy face away.
Even those few times he felt happy inside
his facial expression was always so sad
that everyone who saw him asked him who died.
It was that misunderstanding that drove the lad mad.
For his friends over time all got depressed
and soon disappeared, leaving not a trace.
Causing the boy to become maniacally obessed
with putting a smile upon his sour face.
All day and all night he tried and tried more
using all he could find, from make-up to paint,
'til his lips and cheecks were bruised and sore.
But despite all his efforts, a real smile it ain't.
Sick of his sad and lonely life, he decided to flee.
And with the gun in his mouth, he blew off his chin.
Oh, how happy he would have been to see
he now pushed his last breath past a beautiful grin.
14 september 2006
She was my angel and we haven't even spoken since she found out. I miss her and it kills me.
12 september 2006
11 september 2006
half grap, half jakhals
zes weken duurt het donker
tweeënveertig dagen de nacht
en daarna nog zes weken meer
en weer zes weken steeds opnieuw
tot ik mijn ogen niet meer open krijg
het donker zelfs niet meer wil zien
moedwillig of door heirkracht
dat blijft voorlopig in het midden
ik ben half grap en half jakhals
in beide vormen volledig gefaald
mijn armen zijn leeg en ook mijn hart
een opgebruikte gebroken marionet
een naam die ik niet meer wil horen
ogen die ik niet meer durf zien
ik sluit de mijne nog zes weken
en overal is donker en overal is pijn
tweeënveertig dagen de nacht
en daarna nog zes weken meer
en weer zes weken steeds opnieuw
tot ik mijn ogen niet meer open krijg
het donker zelfs niet meer wil zien
moedwillig of door heirkracht
dat blijft voorlopig in het midden
ik ben half grap en half jakhals
in beide vormen volledig gefaald
mijn armen zijn leeg en ook mijn hart
een opgebruikte gebroken marionet
een naam die ik niet meer wil horen
ogen die ik niet meer durf zien
ik sluit de mijne nog zes weken
en overal is donker en overal is pijn
04 september 2006
03 september 2006
dit. is. een. schreeuw. om. hulp.
niets gezegd toch niet door mij
niets dat niet van liefde was
en niets nu niets van spijt
voor alles wat niet is geweten
mijn dagen zijn gevangenissen
die steeds opnieuw worden gebouwd
zonder ramen zonder kieren
zonder zicht op zon zit ik
mijn onbepaalde strafduur
om onbekende reden uit
en elke afgetelde seconde
duwt het licht steeds verder weg
niets dat niet van liefde was
en niets nu niets van spijt
voor alles wat niet is geweten
mijn dagen zijn gevangenissen
die steeds opnieuw worden gebouwd
zonder ramen zonder kieren
zonder zicht op zon zit ik
mijn onbepaalde strafduur
om onbekende reden uit
en elke afgetelde seconde
duwt het licht steeds verder weg
01 september 2006
You were always on my mind.
ik had me beter kunnen gedragen
je nog veel liever kunnen zien
veel meer dingen doen en zeggen
waarvoor ik dacht dat de tijd ontbrak
ik had je droefheid moeten vullen
je moeten zeggen dat er nooit
nooit een ander nog zou zijn
ik heb gekeken als een blinde
maar ik smeek om nog een kans
want ik dacht al die tijd aan jou
ik dacht al die tijd aan jou.
je nog veel liever kunnen zien
veel meer dingen doen en zeggen
waarvoor ik dacht dat de tijd ontbrak
ik had je droefheid moeten vullen
je moeten zeggen dat er nooit
nooit een ander nog zou zijn
ik heb gekeken als een blinde
maar ik smeek om nog een kans
want ik dacht al die tijd aan jou
ik dacht al die tijd aan jou.
31 augustus 2006
maar wat als het dat niet is?
gebald in twintig vuisten van rook
pakt paars het donker zich samen
die allen neerkomen binnen in mij
vanuit mijn hoofd beuken ze onaflatend
elke seconde van elk uur van elke dag
binnen achter aan mijn ogen zie ik ze
ze zullen wel afsterven op den duur
oplossen in die zee van tijd van mij
verdwijnen en verglijden in haar stroom
nog een paar nachten zonder slaap
nog een paar nachten van wijn en tranen
nog een paar nachten en dan is het over
pakt paars het donker zich samen
die allen neerkomen binnen in mij
vanuit mijn hoofd beuken ze onaflatend
elke seconde van elk uur van elke dag
binnen achter aan mijn ogen zie ik ze
ze zullen wel afsterven op den duur
oplossen in die zee van tijd van mij
verdwijnen en verglijden in haar stroom
nog een paar nachten zonder slaap
nog een paar nachten van wijn en tranen
nog een paar nachten en dan is het over
30 augustus 2006
28 augustus 2006
Vraag het me dan nog eens, waarom ik nooit meer nuchter ben.
met heel de wereld en iedereen
met kwade ogen kijkend
tegen de kale muur gezet
met geen enkel woord meer over
om vergeefs vergiffenis te smeken
zie mij zinken op mijn knieën
en ik weet best wat je denkt
dat ik het allemaal verdien
tegen de muur gezet, het wachten
tot ze schieten met hun ogen
en ik in altijd zwart en stilte
val
met kwade ogen kijkend
tegen de kale muur gezet
met geen enkel woord meer over
om vergeefs vergiffenis te smeken
zie mij zinken op mijn knieën
en ik weet best wat je denkt
dat ik het allemaal verdien
tegen de muur gezet, het wachten
tot ze schieten met hun ogen
en ik in altijd zwart en stilte
val
25 augustus 2006
24 augustus 2006
22 augustus 2006
21 augustus 2006
a razor, a cobweb, a fucking suicide-machine.

Het is geen goeie dag. Echt niet. Ik zit met de bibber op het lijf en een wrang gevoel in mijn maag die ondertussen de allures van een roetsjbaan begint te krijgen. Ik dacht het beter zou gaan nu na een tijdje, maar dat doet het niet. Integendeel. Niet meer doen wat je vroeger deed, niet meer met diezelfde blik kijken. Wat levert het op? Niks dan twijfel, niks dan onbegrip, niks dan nijd. In een put die constant dieper wordt is een ladder niks waard. Stomme, naïeve idioot dat je bent.
Abonneren op:
Posts (Atom)







